Category Archives: Περιστατικά – Incidents

Περιστατικό Πρώτο

1o Περιστατικό

Θα αναφέρω εδώ δυο χαρακτηριστικά περιστατικά που σχετίζονται με τον Μακεδονικό αγώνα στην περιοχή του χωριού, όπως τα άκουσα από τον Παπαδημήτρη, με ενεργό κύριο πρόσωπο σ’ αυτό τον απλό και καλοκάγαθο συγχωριανό μας, τον μακαρίτη Αργύρη Μαργαρίτη που προσέφερε κι αυτός τις υπηρεσίες του στον αγώνα εκτελώντας εντολές των δύο οργανωμένων ιερωμένων, δηλαδή του Παπαδημήτρη και του Παρθένη του καλόγερου.

St. George

Ένα Σαββατόβραδο ο Αργύρης κοιμόταν κατάχαμα κουκουλωμένος με την κάπα του στην τοποθεσία «ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ», ενώ ολόγυρα του ήταν ξαπλωμένα τα βόδια του, που χορτασμένα απ’ την πλούσια βοσκή κοιμόνταν μηρυκάζοντας την τροφή που αποθήκευσαν στο νταουλιασμένο στομάχι τους. Εκεί τον βρήκαν οι άντρες του αποσπάσματος που ανάμεσα τους ήταν κι ο Παπαδημήτρης. Σχημάτισαν γύρω του έναν κύκλο κι ο καπετάνιος τον σκούντησε μαλακά με το πόδι του για να ξυπνήσει. Ο Αργύρης ξύπνησε τρομαγμένος, κάθισε ανακούρκουδα και περιεργαζόταν χωρίς να βγάλει μιλιά, τον ανθρώπινο κλοιό που ήταν πάνω από το κεφάλι του. Για μια στιγμή ο καπετάνιος του λέει: «Ξέρεις βρε ποιοι είμαστε εμείς»; «Ιγώ οχ πιδί μ δε σας ξέρου», απάντησε ο Αργύρης με φωνή που μόλις ακουγόταν απ’ την τρομάρα του. «Εμείς», ξαναλέει ο καπετάνιος, «είμαστε Έλληνες, αντάρτες και πολεμάμε την Τουρκιά για να λευτερώσουμε τη Μακεδονία μας, κατάλαβες;» «Α καλά, ισείς ξέρτι κι καλά κάντι» είπε ο Αργύρης που δεν πολυκατάλαβε τι του έλεγε ο καπετάνιος, έτσι όπως ήταν ζαλισμένος από τον ύπνο και την τρομάρα. Για μια στιγμή πλησιάζει ο καπετάνιος το Αργύρη και μισοκαθισμένος του λέει κάπως απειλητικά αλλά χαμογελαστά. «Πρόσεξε μην πεις πουθενά πως μα είδες γιατί …» «Ιγώ, ιγώ τίπουτα κι σι καγκανέναν», ψέλισε ο Αργύρης, ενώ οι άντρες του αποσπάσματος με ένα νεύμα του καπετάνιου χανόταν μέσα στα σκοτάδι της νύχτας.

Read the rest of this entry

Περιστατικό Δεύτερο

2o Περιστατικό

Το δεύτερο περιστατικό συνέβηκε αυτή τη φορά πάλι με τον Αργύρη και τον Παρθένη τον καλόγερο, τον οικονόμο του Μετοχιού της Αγίας Αναστασίας και συμπίπτει κι αυτό χρονικά με το Μακεδονικό Αγώνα.

Vrysi

Ο Αργύρης ήταν τότε βοϊδοβοσκός στο μετόχι. Φύλαγε και βοσκούσε τα βόδια του μετοχιού, όταν αυτά δεν ήταν ζεμένα στο ζυγό για δουλειάς. Το βράδυ τα οδηγούσε νωρίς-νωρίς στο αχούρι (στάβλο), τα έδενε με τα κιραζιά (σχοινιά) στα παχνιά, τα έδινε και την ταή τους κι αφού δειπνούσε κι ο ίδιος με το λιτό φαγητό που το άφηνε στο κατώφλι του στάβλου η κελάρισα του μετοχιού, κουλουριάζονταν τυλιγμένος στην κάπα του πάνω στ’ άχυρα και κοιμόταν μονοκόμματα ως το πρωί. Μια σκοτεινή χειμωνιάτικη νύχτα ο Αργύρης ζεσταμένος απ’ το κρασάκι που του έφερε η κελάρισα κι από τα χνώτα των βοδιών που μηρύκαζαν πλάι του την τροφή που είχαν αποθηκεύσει στα ντουμπανιασμένα στομάχια τους, τον πήρε για τα καλά σκορπώντας στον αέρα του αχουριού τις μπάσες νότες του ροχαλητού του. Για μια στιγμή ανοίγει η σαραβαλιασμένη πόρτα του στάβλου και μπαίνει μέσα φουριόζος ο καλόγερος ο Παρθένης. Ξυπνάει τον Αργύρη με μια ανάλαφρη κλωτσιά και του λέει απότομα κάπως αλλά όχι εχθρικά. «Αργύρ, σι δίνου αυτό του χαρτούδ, θα του πάς στου Πουλύγυρου στου Δισπότ. Ικείνους θα σι δώκ ένα άλλου χαρτούδ κι θα μι του φέρς ως ταχιά του μισμέρ. Άμα γυρίεις θα σι δώκου κι ένα ρισάτ (τούρκικη χρυσή λίρα που κόπηκε επί Σουλτάνου Ρεσάτ)». Το χαρτί που του έδωσε ήταν ένα γραφτό κείμενο που αφορούσε τον Μακεδονικό αγώνα με το οποίο ο Παρθένης, οργανωμένος κι αυτός όπως αναφέρθηκε, ζητούσε πληροφορίες για κάποια θέματα από το Δεσπότη, τον Κασσανδρείας Ειρηναίο που ήταν ο οργανωτής του Μακεδονικού Αγώνα στη Χαλκιδική.

Read the rest of this entry